WANTED/MISSING:
anyone who'd seen it ALIVE, please contact 09208914938 / 9375055 (wala nga lang reward). ELSE, pakibigyan na lang ng maayos na libing. we are not willing to see it dead.
**********************************
at sa lagay nakuha pa kitang paglaruan.
hindi ka naman naiba sa karamihan nang napadaan sa amin. actually, we are all expecting this to happen, that you would soon leave. kaya hindi na masyadong masakit para sa akin, di tulad nung mga nakaraang taon. pero para sa kapatid kong bunso, lagi pa rin siyang umaasa na uuwi ka uli para kumain, tulad ng katamarang lagi mong ginagawa (uuwi kumain, tumae't matulog). pero paano ka uuwi para kumain kung nitong huli, hindi ka na daw makalulon?
sayang, nakila otep kasi ako nung linggo. nung linggo daw kasi 'yung huling aparition mo sabi ni tatay. pinakain ka pa daw nun pero ayaw mo daw. hindi ka na daw makaakyat sa drum na tulugan mo. ganun ka na ba kahina nun? ganun ka na ba katanda, ha bakla?
naalala ko si zenki (aso ni tita) bago siya mamatay. nung pinuntahan daw siya ni kuya, bigla daw 'yung sumigla mula sa pagkakaratay sa banig - tinignan si kuya, winagayway yung buntot - katulad ng pagwawagayway ng tao hang nagsasabi ng "babay!". 'yun daw 'yung huling eksena sa buhay ni zenki na masaya siya. kahit hindi si kuya ang amo niya, pinilit pa rin niyang magpakasigla kahit sa huling minuto. 'yun daw e dahil gusto niyang pasalamatan 'yung kuya ko.
umalis ka daw nung linggo, at hanggang ngayon "missing" ka pa rin. umalis ka ba dahil umalis din ako? hinahanap mo ba ako? trip mo pang gayahin si zenki...lols! sabagay 'di kita masisisi - kung dati pang katabi na kita sa pagtulog.
nung isang gabi, napag-usapan namin lahat ng hirap mo dito sa bahay. reminiscing moments. naandun 'yung nahulog ka mula sa 2nd floor ng bahay namin, inaway ka nung tatay mong laog, naipit ka sa bintana, naputol 'yung buntot mo, nabulag, natinik sa loob ng isang linggo dahil sa katakawan, napalo ka namin ng tsinelas dahil wala kaming magawa, natadyakan kita sa ulo dahil stressed ako galing school, sinipon, inubo, plinema, nagka-amoeba, minura, sinigawan, tinawag na "bakla". at ang pinakamatindi sa lahat - hindi ka nagkaanak - dahil walang pumatol sa 'yo. lahat ng binalak mong "anuhin" inaway ka lang. 'yun e dahil bakla ka nga. lahat 'yun napag-usapan namin. pero ngayon, kami naman ang medyo mahihirapan. nakakapanibago.
sabi ni nanay, bukas naman daw 'yung bahay kung babalik ka pa. pero dapat pala isinara namin 'yung bahay para di ka na umalis. nasaan ka ba kasi? tinapon ka ri ba nung cat-hater-man? pinulutan ka ba nung mga lasenggo sa kanto? nag-grocery ka lang ba? o dahil sa katandaan at karamdaman, talagang oras mo na? sa lahat ng posibleng dahilan, sana umalis ka dahil alam mong ayaw ka naming makitang dito pa mamatay.
gayunpaman, sana kasama mo ngayon lahat ng naging alaga namin dito - lahat ng isinama namin sa bilang ng mga kakain tuwiong kakain na rin kami. one last request - tipunin mo sila. tapos magdaos kayo ng miting de avance. sabihin niyo sa lahat ng hayop na kasama kayo sa mga pinakamasuswerteng hayop na nilikha ng Diyos - dahil minsan sa mundo, dito kayo tumira sa amin.
alam kong hindi ka tao kung mag-isip, pero alam kong hindi ka din nakakalimot tulad ng hindi namin paglimot sa 'yo. kung sino man ang may hawak sa 'yo ngayon, ok lang 'yan. pero h'wag ka sanag magpalit ng amo - dahil hinding hindi kami magpapalit ng alaga.
sayang. sana naturuan kitang magbasa dati. gusto ko kasing mabasa mo huling tribute ko sa'yo. kabalbalan siguro 'to para sa iba. pero kung may mang-asar man sa akin dahil madrama ako s post na 'to - ipapakita ko sa kanila 'yung itinuro mo sa akin. kakalmutin ko sila, sa ngalan mo.
ingat lagi. God Bless. MWAH!!!
the only GAY i'd ever loved most...
--peso--
